راه­های کاهش زمان پیگیری حسابرسی

کمیت مطلق مالی

راه­های کاهش زمان پیگیری حسابرسی

 از برنامه کار خود می­کار پیگیری حسابرسی به اندازه­ای اهمیت دارد که بیشتر واحدهای حسابرسی، پیگیری را برای همه حسابرسیهای با یافته یا یافته­ های عمده، یک مرحله ضروریدانند.

پیشنهادهای عملی زیر، زمان لازم برای بررسیهای پیگیری را کاهش می­دهد:

  • هر موردی را که می­توانید، در طول حسابرسی پیگیری کنید. برای تحقق این امر لازم است در نشست مقدماتی، قسمت مورد رسیدگی را به انجام دادن همه اصلاحاتی تشویق کرد که پیش از پایان یافتن حسابرسی می­تواند انجام دهد. در این صورت، حسابرسان نیز خواهند توانست در گزارش خود به این نکته اشاره کنند که پاره­ای از اصلاحات، به عمل آمده است. این گونه سرعت عمل در کارها، مدیریت را خوشنود می­کند.
  • از سرپرستان و مدیران قسمت مورد رسیدگی بخواهید شما را به طور مرتب و از طریق تلفن یا دورنگار در جریان اقدامات اصلاحی خود قرار دهند.
  • بر مسایل حاد یا بالقوه حاد تمرکز کنید. پیگیری درباره موارد جزئی را به پرس و جو و گفتگوهای کوتاه، منحصر کنید.
  • بررسی کارهای اصلاحی مربوط به یافته­های کم اهمیت­تر را به بررسی مستندات آنها محدود کنید.
  • پیگیری را به مسایل خاصی محدود کنید که در حسابرسی، با آن برخورد کرده­اید. برای مثال، رسیدگی به یک نمونه 500 عددی از فاکتورهای فروش در طول حسابرسی نشان داد درصد بالایی از مشتریان خاص، بارها تلفنی خدماتی را درخواست کرده­اند. همه این مشتریان همان خودروی را خریده بودند که دیگر مشتریان شرکت نیز خریداری کرده بودند. چنانچه این خودروها پیش از تحویل به مشتری، اندکی اصلاح و تنظیم شوند، از این تلفنهای درخواست سرویس به مقدار قابل ملاحظه­ای کاسته می­شود.
  • در نتیجه، حسابرسان پیشنهاد کردند و قسمت مورد رسیدگی نیز پذیرفت که روشی بکار گرفته شود تا این گونه مشتریان هنگام فروش، شناسایی شوند و پیش از تحویل خودرو به آنان، اصلاح و تنظیم لازم روی خودروی آنان انجام گیرد.

دیگر ضرورتی نیست که روشهای پیگیری حسابرسی شامل انتخاب دوباره یک نمونه 500 تایی از فروش باشد. پس از به کارگیری روش جدید، حسابرسان احتمالاً آزمونهای خود را به این گروه خاص مشتریان، محدود می­کنند. بدیهی است که این آزمونها برای نمونه­های کوچکتری نسبت به آنچه که قبلاً انجام می­شد، صورت می­گیرد.

حسابرسان پیش از انتخاب نمونه برای پیگیری، از برقراری روشی برای حل مشکل یافت شده، اطمینان می­یابند. هر گونه پرس و جو از مشتریان برای انجام پیگیری نیز احتمالاً تنها درباره مسایل خاص خواهد بود تا طیف گسترده­ای از مسایل برخورد شده در طول حسابرسی.

ردیابی یافته­ها و پیشنهادها تا حل و فصل آنها

برخی اصلاحات ضروری را نمی­توان با سرعت انجام داد. زیرا، سیستم­ها، فرمها و عملیات ممکن است به طراحی دوباره نیاز داشته باشند؛ استخدام و آموزش افرادی ممکن است ضروری باشد؛ یا این که لازم باشد مشتریان یا تامین کندگان مواد و کالا نیز به نوعی درگیر شوند.

برخی تغییرات و اصلاحات ممکن است مستلزم بحث و گفتگو و تصویب در جلسه­ای باشد که گهگاه در سال تشکیل می­شود. برای مثال، پیشنهاد تجدیدنظر در سیستم حسابداری بهای تمام شده پروژه ساختمانی یک شرکت ممکن است نیازمند مطالعه، تشکیل جلسه­های متعدد، تصویب بودجه اضافی برای طراحی و اجرای دوباره توسط کمیته بودجه، و تصویب و تایید مدیران اجرایی و گاه، هیئت مدیره باشد. چنین پروژه­ای ممکن است ظرف یک سال یا بیشتر پس از دریافت تاییدیه مربوط، انجام پذیرد.

در موارد دیگر، تصمیم­گیری قسمت مورد رسیدگی درباره یک اقدام اصلاحی ممکن است به تصویب مقامی بالاتر از مدیر آن قسمت یا سرپرست بخش، نیاز نداشته باشد.

در این گونه موارد، مشکل اصلی قسمت مورد رسیدگی ممکن است یافتن زمان لازم برای انجام آن اقدام به طور همزمان با کارهای روزمره باشد. چنانچه سرپرست قسمت مورد رسیدگی احساس کند که این کار بر او «تحمیل» شده است، به بهانه این که حسابرسان و سرپرست بخش آن را فراموش خواهند کرد، ممکن است انجام اصلاحات را به تعویق بیندازد.

بیشتر واحدهای حسابرسی داخلی همه یافته­های با اهمیت را تا جایی پیگیری می­کنند که حل و فصل شوند یا قسمت مورد رسیدگی به طور کتبی اعلام کند که هیچ کار دیگری را نمی­تواند انجام دهد. کاربرگهای ردیابی ـ شکل 4-10 هم از دیدگاه قسمت مورد رسیدگی و هم حسابرس، اثربخش می­باشد.

چنانچه این کاربرگها با انگیزه کمک و ساده کردن کارها برای مدیریت قسمت مورد رسیدگی فرستاده شود، مدیریت نیز با همان انگیزه، آن را دریافت می­کند. اما به هر حال، به نوعی پیگیری و دنبال کردن نیاز دارد.

این مفهوم دنبال کردن در بولتن شماره 9-87 استانداردهای حرفه­ای نیز مورد توجه قرار گرفته است.

نپذیرفتن پاسخهای قسمت مورد رسیدگی و اقدامات اصلاحی ناکافی آن: حسابرسان و قسمتهای مورد رسیدگی حتی با کمک و همکاری مدیریت همیشه نمی­توانند درباره ضرورت یا نتایج اقدامات اصلاحی به توافق برسند. هدفهای حسابرسان در چنین شرایطی اطمینان یافتن از این است که هیچ گونه ابهامی یا برداشت نادرستی از حقایق وجود ندارد بولتن شماره 16-83 استانداردهای حرفه­ای. چنانچه حسابرسان بخواهند پاسخ یا اقدام قسمت مورد رسیدگی را نپذیرند این کار را باید به گونه­ای انجام دهند که نشان دهد نظر آنان با نظر قسمت مورد رسیدگی و مدیریت آن متفاوت است و به روابط کاری با آنان آسیبی وارد نمی­شود. پیشنهادهای زیر می­تواندن

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده است

نوشتن دیدگاه

درخواست مشاوره و استعلام هزینه
آرمان پرداز را در نقشه بیابید ...