نگرش قدیمی درتعریف بهره وری صرفا برمبناي مدیریت منابع موجود، کاهش هزینه ها و حفظ شرایط فعلي تاکید داشت که عمدتا اين نگرش بر خلاف نگرش جديد، نگاه درون سازمانی ومحدود پذيري دارد.
ولی در نگرش جديد، بهره وری یعنی طرح ایده های نو، خلق محصولات و یا خدمات جدید ، داشتن مشتریان متنوع وتوجه به بازارورقبا ، استفاده از توانایی های بالقوه و بالفعل سازمان برای استفاده ازفرصت ها ومقابله با تهدیدها، درنتیجه، ایجاد سازمانی دانش محور، هوشمند، انعطاف پذیروآگاه ازمحیط.
پس بهره وری بیشترازآنکه یک شاخص ارزیابی باشد، فرآیندی سیستماتیک است که منجربه هم افزایی می شود و امروزه ازآن بعنوان مدیریت بهره وری نام برده می شود ویک الگوی سیستم مدیریتی است.
درتعبیرعملیاتی، فرمول بهره وری به دو صورت بهره وري كل و بهره وري جزء بيان می شود كه عبارتند از:
۱) بهره وري كل: نسبت ستانده یک سازمان به کل نهاده ها، که بصورت کمی و ریالی درآمده باشند:
کل نهاده ها / ستانده = بهره وری کل
کل هزینه ها و میزان سرمایه گذاری (ریال) / میزان درآمدها (ریال) = بهره وری كل
۲) بهره وری جزء: عبارتست از نسبت مقدار ستانده به هزینه ی هریک ازنهادهها